Your browser version is outdated. We recommend that you update your browser to the latest version.

 

Χαμηλού βαθμού χρόνια φλεγμονή & ενδοκρινολογικές διαταραχές

Πώς τις αναγνωρίζουμε και πώς τις αντιμετωπίζουμε στην πράξη

Θωμάς Πατεράκης MD, PhD – Ενδοκρινολόγος


Τι είναι η χαμηλού βαθμού χρόνια φλεγμονή;

Η χαμηλού βαθμού χρόνια φλεγμονή (low-grade chronic inflammation) δεν είναι οξεία λοίμωξη ούτε εμφανής φλεγμονώδης νόσος. Πρόκειται για μια σιωπηλή, επίμονη ανοσολογική ενεργοποίηση, που μπορεί να διαρκεί χρόνια.

Συνήθως εκφράζεται εργαστηριακά με:

  • hs-CRP 1–3 mg/L

  • “περίεργη” φερριτίνη

  • υπερινσουλιναιμία

  • χαμηλή βιταμίνη D

και κλινικά με:

  • κόπωση

  • brain fog

  • αύξηση κοιλιακού λίπους

  • δυσκολία απώλειας βάρους

  • διαταραχές θυρεοειδούς χωρίς σαφή εργαστηριακή εικόνα.

Δεν είναι νόσος. Είναι κατάσταση του οργανισμού.


Γιατί αφορά άμεσα την ενδοκρινολογία;

Η χρόνια φλεγμονή:

  • μειώνει τη μετατροπή Τ4 → Τ3

  • προκαλεί αντίσταση στους υποδοχείς θυρεοειδικών ορμονών

  • επιδεινώνει την ινσουλινοαντίσταση

  • απορρυθμίζει τον άξονα κορτιζόλης (HPA axis)

Με απλά λόγια:

μπορεί οι ορμόνες στο αίμα να είναι “φυσιολογικές”, αλλά οι ιστοί δεν ανταποκρίνονται σωστά.

Αυτό εξηγεί γιατί πολλοί ασθενείς έχουν συμπτώματα υποθυρεοειδισμού ή μεταβολικής δυσλειτουργίας, ενώ οι βασικές εξετάσεις φαίνονται καλές.


Πώς ελέγχουμε πρακτικά τη χαμηλόβαθμη φλεγμονή;

ΦΑΣΗ 1 – Βασικός έλεγχος (screening)

Αυτές είναι εξετάσεις που μπορούν να δίνονται σχεδόν ρουτίνα:

  1. Γενική αίματος + ΤΚΕ

  2. hs-CRP

  3. Φερριτίνη

  4. Γλυκόζη – Ινσουλίνη νηστείας – HOMA-IR

  5. Τριγλυκερίδια / HDL

  6. ALT – γGT

  7. Βιταμίνη D

Αν συνυπάρχουν:

  • hs-CRP >1

  • υπερινσουλιναιμία ή αυξημένο TG/HDL

  • χαμηλή βιταμίνη D

  • ανεξήγητη κόπωση

τότε υπάρχει ισχυρή υποψία χαμηλόβαθμης χρόνιας φλεγμονής.


ΦΑΣΗ 2 – Εξειδικευμένος έλεγχος (όταν η Φάση 1 “μιλάει”)

Ανάλογα με την εικόνα:

Θυρεοειδικός άξονας

  • TSH, FT4, FT3

  • anti-TPO, anti-Tg
    Ιδιαίτερη σημασία έχει χαμηλό FT3 ή χαμηλό FT3/FT4 ratio (λειτουργική χαμηλή δράση Τ3).

Stress axis

  • Πρωινή κορτιζόλη (± ACTH)

Δεν αναζητούμε Cushing. Αναζητούμε χρόνια απορρύθμιση κορτιζόλης.

Ήπαρ

  • AST/ALT, γGT
    ± υπέρηχος (λιπώδης διήθηση = σημαντική πηγή φλεγμονής)

Έντερο (επιλεκτικά)
Σε ασθενείς με φούσκωμα, εναλλαγές κενώσεων, ανεξήγητη κόπωση ή επίμονη χαμηλή φερριτίνη/Β12, μπορεί να διερευνηθεί πιθανή βακτηριακή υπερανάπτυξη λεπτού εντέρου (SIBO) με τεστ αναπνοής.


Αν βρεθεί SIBO – τι σημαίνει;

Θετικό SIBO σημαίνει ότι υπάρχει εντερική πηγή χρόνιας ανοσολογικής διέγερσης.

Αυτό μπορεί να εξηγεί:

  • επίμονη κόπωση

  • χαμηλή δράση Τ3

  • αντίσταση στην απώλεια βάρους

  • χαμηλή φερριτίνη ή Β12

  • αυξημένη hs-CRP

Δεν είναι “απλό γαστρεντερολογικό θέμα”.
Είναι driver συστηματικής φλεγμονής και ενδοκρινολογικής δυσλειτουργίας.


Πώς αντιμετωπίζεται συνολικά η χαμηλόβαθμη φλεγμονή;

Δεν υπάρχει “ένα χάπι”. Η προσέγγιση είναι πολυεπίπεδη:

✔ Μείωση μεταβολικής φλεγμονής

  • διατροφή χαμηλού γλυκαιμικού φορτίου

  • επαρκής πρωτεΐνη

  • καθημερινή κίνηση

  • όπου χρειάζεται φαρμακευτική υποστήριξη

✔ Διόρθωση μικροθρεπτικών

  • βιταμίνη D

  • μαγνήσιο

  • σίδηρος / Β12 αν χρειάζεται

  • ω-3

✔ Ρύθμιση stress axis

  • ύπνος

  • σταθερό ωράριο

  • μείωση χρόνιου ψυχοσωματικού φορτίου

✔ Αν υπάρχει SIBO

  • στοχευμένη φαρμακευτική εκρίζωση

  • προσωρινός διατροφικός περιορισμός fermentable υδατανθράκων

  • μετά αποκατάσταση εντερικής χλωρίδας με στοχευμένα προβιοτικά (όχι γενικά σκευάσματα)


Ο τελικός στόχος

Δεν είναι απλώς να “πέσει η CRP”.

Ο στόχος είναι:

να αποκατασταθεί η ορμονική ευαισθησία των ιστών.

Όταν αυτό συμβεί, βλέπουμε:

  • καλύτερη ενεργητικότητα

  • βελτίωση μεταβολισμού

  • καλύτερη ανταπόκριση θυρεοειδούς

  • ευκολότερη απώλεια λίπους

  • συνολική βελτίωση ποιότητας ζωής.


Συμπέρασμα

Η χαμηλού βαθμού χρόνια φλεγμονή αποτελεί συχνά τον κοινό παρονομαστή πίσω από:

  • ινσουλινοαντίσταση

  • κόπωση

  • λειτουργικό υποθυρεοειδισμό

  • αυτοανοσία

  • αποτυχία απώλειας βάρους.

Δεν αντιμετωπίζεται αποσπασματικά.
Απαιτεί συστηματική ενδοκρινολογική προσέγγιση.