Ενδοφλέβια συνεχής στάγδην έγχυση ινσουλίνης

Δεν ισχύει για ασθενείς με διαβητική κετοξέωση ή υπεργλυκαιμικό υπερωσμωτικό μη κετωτικό κώμα

Προσοχή: Πριν την έναρξη της ενδοφλέβιας έγχυσης ινσουλίνης διακόψτε κάθε αγωγή για τον έλεγχο του σακχάρου (δισκία ή ινσουλίνη)

Αναμείξτε 100 μονάδες ινσουλίνης Regular (π.χ. Actrapid) σε 100 ml φυσιολογικού ορού 0,9% για συγκέντρωση 1 μονάδα/ml.

Aφήστε το διάλυμα να σταθεροποιηθεί για πέντε λεπτά και στη συνέχεια αφήστε 20 ml διαλύματος ινσουλίνης να ρέουν έξω από τη σωλήνωση πριν το συνδέσετε στον ασθενή, για να αποκλείσετε πλήρως τα σημεία δέσμευσης ινσουλίνης στο σωλήνα. Προσοχή: Επαναλάβετε αυτή τη διαδικασία με οποιαδήποτε αλλαγή σωλήνα.

Ξεκινώντας υπάρχουν 2 τρόποι για να υπολογίσουμε τον αρχικό ρυθμό έγχυσης

1. Ξεκινήστε την ενστάλαξη ινσουλίνης στην αντλία με ρυθμό που καθορίζεται από αυτόν τον τύπο:

(BG – 60) x 0,03 = αριθμός ΜΟΝΑΔΩΝ ινσουλίνης/ώρα

BG = Τρέχουσα γλυκόζη αίματος

0,03 = "πολλαπλασιαστής"

2. Ξεκινήστε την έγχυση ινσουλίνης ως εξής:

Συχνότητα ελέγχου γλυκόζης αίματος:

Κάθε 1 ώρα μέχρι να σταθεροποιηθεί (από το δάχτυλο, την κεντρική γραμμή ή την αρτηριακή γραμμή). Όταν η γλυκόζη είναι σταθερή (σταθερή δεν έχει γίνει καμία αλλαγή στη δόση της ινσουλίνης για 3 συνεχόμενες ώρες και τα επίπεδα γλυκόζης είναι στην περιοχή 90-110), μπορεί να μειωθεί η μέτρηση της γλυκόζης σε κάθε 2 ώρες. Προσοχή: Μην εναλλάσσετε τοποθεσίες μέτρησης γλυκόζης.

.......DRIP

BG <80

Σταματήστε την έγχυση, επαναλάβετε τη μέτρηση γλυκόζης κάθε 15 λεπτά, μόλις γλυκόζη >80 mg/dl ξαναρχίστε την ενστάλαξη ινσουλίνης στο 50% του προηγούμενου ρυθμού ενστάλαξης ινσουλίνης. δηλ. Νέος συντελεστής = προηγούμενος συντελεστής x 0,5

(BG = Τρέχουσα γλυκόζη αίματος)

BG <60 αντιμετωπίζετε την υπογλυκαιμία ως εξής:

Σταματήστε την έγχυση

Δώστε Ενέσιμο διάλυμα δεξτρόζης κατά προτίμηση 35%  IV χρησιμοποιώντας τον ακόλουθο τύπο:

(100 – BG) x 0,3 = χιλιοστόλιτρα ενέσιμο διάλυμα δεξτρόζης που πρέπει να δοθεί IV

(BG = Τρέχουσα γλυκόζη αίματος)

Επαναλάβετε τη μέτρηση της γλυκόζης κάθε 15 λεπτά, μόλις γλυκόζη >80 mg/dl ξαναρχίστε την ενστάλαξη ινσουλίνης στο 50% του προηγούμενου ρυθμού ενστάλαξης ινσουλίνης. δηλ. Νέος συντελεστής = προηγούμενος συντελεστής x 0,5

(BG = Τρέχουσα γλυκόζη αίματος)

Λάβετε εργαστηριακό επίπεδο γλυκόζης εάν η BG είναι < 40mg/dl ή > 450mg/dl

Προσοχή εάν

1. BG <60

2. BG >300

3. Επεισόδιο BG <70 δύο φορές στη σειρά

4. Άλλοι γιατροί απενεργοποιούν το drip για οποιονδήποτε λόγο

Πως βγαίνω από την ενδοφλέβια συνεχή στάγδην έγχυση ινσουλίνης

Μετατροπή ενδοφλέβιας σε υποδόρια ινσουλίνη (24ωρη: πχ Levemir, Lantus) όταν για > 8 ώρες έχουμε σταθερό ρυθμό έγχυσης χωρίς αλλαγή στον ρυθμό

Υπολογισμός των μονάδων της ινσουλίνης που θα χορηγηθεί υποδόρια

Υπολογίστε τον μέσο όρο των τελευταίων 8 ωρών σε μονάδες ανά ώρα και πολλαπλασιάστε το επί 20. Χορηγήστε αυτή την ποσότητα υποδόρια 2 ώρες πριν από τη διακοπή της εέγχυσης. Η δόση πρέπει να επαναξιολογείται κάθε 24 ώρες.

Παράδειγμα: 3 μονάδες/ώρα μέσος όρος για τις τελευταίες 8 ώρες x 20 = 60 μονάδες υποδόρια δόση (πχ Levemir, Lantus)

Εάν η δόση της ινσουλίνης είναι μεγαλύτερη από 60 μονάδες, η δόση θα πρέπει να χωριστεί στη μέση και να δοθεί σε δυο δόσεις (ανά 12ωρο).

Βιβλιογραφία

1. Bruce W. Bode, MD, FACE, Susan S. Braithwaite, MD, FACE, FACP, R. Dennis Steed, MD, and Paul C. Davidson, MD, FACE. NTRAVENOUS INSULIN INFUSION THERAPY: INDICATIONS, METHODS, AND TRANSITION TO SUBCUTANEOUS INSULIN THERAPY

Endocr Pract. 2004;10[Suppl 2]:71-80

2. Hirsch I, Paauw D, Brunzell J, "Inpatient Management of Adults with Diabetes". Diabetes Care, 1995. 18:6, pp870-877